kontunuacja leczenia, terapia pogłębiona, leczenie uzależnień, terapia uzależnień Koszalin, ośrodek Wsparcie

Czy po wyjściu z ośrodka trzeba kontynuować leczenie?

Potrzeba kontynuowania leczenia po wyjściu z ośrodka jest kwestią bardzo indywidualną. Część osób już po zakończeniu podstawowego programu terapeutycznego świetnie sobie radzi i jest w stanie zapanować nad nałogiem. Inne uznają, że to doświadczenie jest jedynie wstępem na trudnej drodze do trzeźwego życia. Jednak zarówno w przypadku jednych, jak i drugich terapia z pewnością nie zaszkodzi, a wręcz przyczyni się do rozwoju osobistego i poprawy funkcjonowania w różnych sferach.

Uzależnienie jest bardzo podstępną chorobą. Jednym z najtrudniejszych etapów jej leczenia jest samo wytworzenie motywacji do zgłoszenia się na terapię. Nieświadomość problemu oraz wypieranie faktów związanych z nadużywaniem alkoholu są jednym z mechanizmów nałogu. Wielu alkoholików uświadamia sobie, że ich picie przekracza normę dopiero wtedy, gdy spowoduje ono znaczną degradację w różnych dziedzinach ich życia. Zgłaszają się do specjalisty dopiero, kiedy stracą pracę, dojdzie do rozbicia ich małżeństwa, a przyjaciele się od nich odwrócą. Bardzo często istnieją już wtedy bardzo poważne problemy zdrowotne, a chorzy są w fatalnym stanie psychicznym. Aby przyspieszyć trudną decyzję o terapii, bliscy alkoholika niekiedy decydują się na zorganizowanie interwencji kryzysowej, podczas której konfrontują chorego z faktami dotyczącymi jego picia. Istnieje wówczas szansa, że nałogowiec „przejrzy na oczy” i dostrzeże potrzebę zmiany.

kontunuacja leczenia, terapia pogłębiona, leczenie uzależnień, terapia uzależnień Koszalin, ośrodek Wsparcie

Pierwszy etap leczenia, zwany terapią podstawową, koncentruje się na zatrzymaniu postępu choroby. Jako że odbywa się w zamkniętym ośrodku terapeutycznym, siłą rzeczy polega głównie na dostarczaniu wiedzy teoretycznej. Po opuszczeniu placówki pacjenci mają sporą wiedzę na temat swojej choroby oraz sposobów na powstrzymanie chęci picia. Niejednokrotnie zdarza się, że te informacje w połączeniu z ćwiczeniami wykonywanymi w ośrodku okazują się wystarczające do tego, by alkoholik rozpoczął lepsze, trzeźwe życie. Najczęściej jednak funkcjonowanie poza placówką terapeutyczną okazuje się prawdziwym wyzwaniem. Powrót do domu wiąże się z przebywaniem w miejscach, które kojarzą się choremu z piciem oraz spotkaniem z dawnymi „kumplami od kieliszka”. Zmierzenie się z rzeczywistością często jest bardzo trudne: trzeźwy alkoholik musi na nowo ułożyć swoje stosunki z rodziną i przyjaciółmi, znaleźć pracę (lub wrócić na dawne stanowisko), nauczyć się samodzielności. Kiedy pojawiają się negatywne stany emocjonalne, niejednokrotnie do głosu dochodzą stare schematy dotyczące myślenia i reagowania. Osoby uzależnione wyróżniają się niezwykle niską tolerancją na frustrację, a automatycznie stosowanym przez nie sposobem na takie odczucia jest ich „zapijanie”. W ośrodku terapeutycznym dowiadują się, jak sobie radzić z podobnymi trudnościami, ale dopiero po jego opuszczeniu mają okazję wcielić te zalecenia w życie. Ich postanowienie wytrwania w trzeźwości wielokrotnie zostaje wystawione na próbę. Właśnie dlatego często nieoceniona staje się terapia pogłębiona, która pomaga przełożyć umiejętności nabyte podczas pierwszego etapu leczenia na realne zachowania w konkretnych sytuacjach życiowych.

Terapia ambulatoryjna po wyjściu z ośrodka pomaga pacjentom w osiągnięciu samodzielności oraz wprowadzeniu w życie stałych, konstruktywnych zmian. Chorzy zwykle spotykają się w grupach, a podczas każdej sesji omawiają inne zagadnienie uzależnione od aktualnych potrzeb. Możliwość interakcji z innymi nałogowcami pozwala na czerpanie inspiracji z ich sukcesów terapeutycznych oraz na szczere rozmowy dotyczące problemów napotykanych podczas trzeźwienia. Bardzo istotnym elementem powrotu do normalnego, zdrowego funkcjonowania jest uświadomienie sobie, że alkoholizm jest chorobą przewlekłą. Oznacza to, że uzależnionym jest się przez całe życie i nigdy nie można stracić czujności. Nawet po wielu latach abstynencji może pojawić się ryzyko nawrotu i nagły głód alkoholowy. Terapia pogłębiona wyposaża chorych w narzędzia niezbędne do konstruktywnego radzenia sobie w takich sytuacjach.

Podczas tego etapu leczenia pacjenci uczą się oraz trenują umiejętności związane z asertywnością – zwłaszcza dotyczące odmawiania alkoholu. Ważnym elementem sesji terapeutycznych jest również udoskonalanie komunikacji międzyludzkiej i starania mające na celu uzdrowienie relacji z rodziną i innymi bliskimi osobami. Alkoholicy zastanawiają się nad swoimi oczekiwaniami wobec innych oraz siebie i tym, na ile są one możliwe do spełnienia. Aby oprzeć się pokusie „zapijania” problemów, pacjenci poznają również konstruktywne sposoby radzenia sobie z negatywnymi emocjami oraz rozwijają zainteresowania alternatywne do zakrapianych imprez. Niezwykle duży nacisk kładziony jest na rozwój emocjonalny i poznawanie całego spektrum uczuć znajdujących się pomiędzy kategoriami „czuję się źle” i „czuję się dobrze”. Chorzy „oswajają wroga”, nabywając informacje dotyczące swojego zaburzenia oraz sposobów walki z jego mechanizmami. Niejednokrotnie dopiero w tym momencie znajdują cel w życiu oraz zastanawiają się, co jest dla nich ważne i jakie wartości chcą realizować.

One thought on “Czy po wyjściu z ośrodka trzeba kontynuować leczenie?

  1. Mam straszny problem z synem który jest uzależniony byłw ośrodku ale ponownie wrócił do nałogu .Jestem bezradna jak straszne jest prawo w Polsce że nie chcą pomóc matką tylko oni sami mają się zgłosić jest to straszne jednostki mogą się zgłosić a uzależniony nigdy się sam nie zgłosi wykończy rodzinę .Jestem matką i wrakiem człowieka

Comments are closed.