Prywatny ośroderk terapii Uzależnień Wsparcie, leczenie uzależnień, leczenie narkomanii, terapia Koszalin, współuzależnienie Koszalin (3)

Czym jest współuzależnienie?

Alkoholizm, narkomania, lekomania i wszystkie uzależnienia są bardzo poważnymi chorobami, które niosą za sobą równie poważne konsekwencje. Niestety, problem uzależnienia nie dotyczy tylko i wyłącznie osoby chorej. Jest to choroba, która ma ogromny wpływ na całą rodzinę i bliskich nałogowca. Żyjąc z osobą uzależnioną, jej bliscy podporządkowują całe swoje życie chorobie, skupiając się praktycznie tylko na uzależnionym i jego problemach. Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że współuzależnienie może mieć znaczny wpływ na zdrowie fizyczne i stan psychiczny takiej osoby i jest równie poważnym zaburzeniem jak samo uzależnienie.

Przyczyny i konsekwencje współuzależnienia. 

Główne przyczyny współuzależnienia to przede wszystkim silna więź emocjonalna i w wielu przypadkach zależność materialna od osoby mającej problemy z nałogiem. Innym czynnikiem może być presja wywierana przez resztę rodziny i społeczeństwo. Zostawienie osoby uzależnionej jest często źle odbierane przez osoby z zewnątrz, traktowane jako ucieczka od problemu lub brak uczuć w stosunku do drugiej osoby. Dlatego bliscy tkwią w toksycznym związku z nałogowcem, popadając w współuzależnienie.

W rodzinie, w której występuje uzależnienie często role zostają zaburzone, ponieważ osoba uzależniona podporządkowuje sobie resztę rodziny. Współuzależnieni, niezależnie czy jest to współmałżonek czy dzieci, zaczynają żyć życiem uzależnionego, skupiają się na jego problemach zapominając o swoich potrzebach, ambicjach czy marzeniach. Życie z osobą uzależnioną oznacza ciągły stres,  często skrajne emocje oraz życie w lęku i niepewności. Ma to ogromny i bardzo negatywny wpływ na stan psychiczny osoby współuzależnionej, który objawia się m.in.:

– gwałtowne zmiany nastroju, huśtawki emocjonalne,

– depresja i myśli samobójcze,

– bardzo zaniżone poczucie własnej wartości,

– brak zaufania,

– lęk i niechęć przed zmianami,

– zaburzenia psychosomatyczne: bóle głowy, serca, wrzody żołądka, nerwica,

– zażywanie leków uspokajających, nasennych, alkoholu, co często może prowadzić do uzależnienia,

– chroniczne zmęczenie,

– napady paniki.

Ponadto, osoba współuzależniona często poprzez swoje zachowanie nieświadomie pogłębia nałóg bliskiej osoby. Często stara się ona opiekować nałogowcem, wyręcza go w codziennych obowiązkach, których z racji choroby nie wypełnia, zwykle podejmuje dodatkową pracę, aby „wiązać koniec z końcem”. Usprawiedliwia jego zachowania przed innymi osobami i nie dopuszcza do poniesienia konsekwencji uzależnienia (usprawiedliwia nieobecności w pracy, załatwia zwolnienia lekarskie, spłacanie długów). W ten sposób nieświadomie zapewnia komfort dalszego picia, spożywania szkodliwych substancji lub destrukcyjnych zachowań i stwarza idealne warunki dla osoby uzależnionej, które powodują pogłębienie choroby.

Istnieją trzy schematy postępowania osób uzależnionych. Niestety, najczęściej współuzależnieni członkowie rodziny popadają w jeden z nich, ponieważ nie zdają sobie sprawy z wagi swojego problemu. Schematy w zachowaniu osoby współuzależnionej to:

  1. Próby rozwiązania sytuacji. Osoba współuzależniona za wszelką cenę stara się pomóc nałogowcowi. Rozpaczliwie walczy, starając się powstrzymać nałóg. Często brak odpowiedniej wiedzy i świadomości dotyczącej złożoności problemu powodują, że wszystkie próby pomocy są nieudane i bezcelowe, a czasami mogą przynieść negatywne skutki.
  2. Próby wycofania się z sytuacji. Osoba współuzależniona w pewnym momencie dostrzega, w jak trudnym położeniu się znajduje i zdaje sobie sprawę, że jakiekolwiek próby pomocy są bezskuteczne. Wtedy często decyduje się na odejście od nałogowca. Często jednak osoby współuzależnione nie zdają sobie sprawy, że samo odejście nie rozwiąże ich problemu i że potrzebują terapii. Nałogowiec potrafi w umiejętny sposób zmanipulować i omamić obietnicami drugą osobę, dlatego próby odejścia nie przynoszą żadnego skutku.
  3. Przystosowanie się do sytuacji. Jest to najgorsza i najtrudniejsza do pokonania sytuacja. Osoba współuzależniona przestaje walczyć i szukać rozwiązania. Traci nadzieję i godzi się z rzeczywistością, zakładając, że nie może nic zrobić. W tej sytuacji zarówno współuzależnienie jak i uzależnienie się pogłębiają i coraz trudniej jest się z nich wyrwać.

 

Prywatny ośroderk terapii Uzależnień Wsparcie, leczenie uzależnień, leczenie narkomanii, terapia Koszalin, współuzależnienie Koszalin (3)

 

Jak leczyć współuzależnienie?

Terapia leczenia współuzależnienia bywa trudniejsza od leczenia samego uzależnienia. Jest tak, ponieważ osoba współuzależniona często nie zdaje sobie sprawy z wagi bądź nawet z istnienia problemu. Bardzo często osoby takie trafiają do terapeuty nie ze swojego powodu. Mechanizmy współuzależnienia, które spowodowały brak poczucia własnej wartości i odsunięcie swoich potrzeb na dalszy plan powodują, że osoba współuzależniona nie szuka pomocy bezpośrednio dla siebie, tylko dla chorej osoby. Dopiero po rozmowie z profesjonalistą jest w stanie dostrzec swoje destrukcyjne zachowania i zauważyć swój problem. Niestety, często te osoby uważają, iż wyleczenie uzależnienia bliskiej osoby spowoduje iż ich kłopoty również znikną. Terapia pomaga dostrzec i zrozumieć własne problemy, a także zdać sobie sprawę ze szkodliwości swoich działań. Terapia leczenia współuzależnienia spowoduje, że taka osoba będzie w stanie wyrwać się z destrukcyjnych schematów i paradoksalnie może także znacznie pomóc osobie uzależnionej.
Początkowo osoba uzależniona będzie dążyła do poprzedniego stanu i starych schematów, które były dla niej znacznie wygodniejsze i komfortowe. Zmiany w postępowaniu osoby współuzależnionej budzą zazwyczaj złość i brak akceptacji, jednak z czasem może przynieść pozytywne zmiany w jego zachowaniu i doprowadzić do terapii.

Współuzależnienie jest również chorobą. Ważne jest, aby początkowo w ogóle to zrozumieć i zgłosić się po pomoc. Często terapia współuzależnienia następuje równolegle z leczeniem nałogowca, jednak w wielu przypadkach nie warto czekać, aż uzależniony zdecyduje się na terapię. Osoba współuzależniona często wypiera swoje potrzeby, dlatego jeśli zauważymy u kogoś niepokojące sygnały świadczące o współuzależnieniu należy starać się jej pomóc. Czasami szczera rozmowa wystarczy, aby taka osoba dała sobie pomóc, a jest to ogromny krok ku normalności.

One thought on “Czym jest współuzależnienie?

Comments are closed.