sekty

Moje dziecko w sekcie

Jeśli twoje dziecko w znaczący sposób zmieniło swoje zachowanie, przeżywa skrajne nastroje i traktuje cię z wrogością, być może są to zwykłe objawy okresu dojrzewania. Zdarza się jednak, że podobne symptomy świadczą o wpadnięciu w sidła sekty. Jak rozpoznać zagrożenie u swojej pociechy? W jaki sposób jej pomóc?

Sektę stanowi grupa ludzi, którzy postanowili odłączyć się od dotychczasowej wspólnoty religijnej i przyjąć własne reguły o charakterze doktrynalnym oraz organizacyjnym. Zwykle są to osoby silnie przekonane o własnej racji i nieprzyjmujące jakichkolwiek argumentów podważających tezy, w które wierzą. Charakterystyczną cechą każdej sekty jest silny, charyzmatyczny przywódca, który jest w stanie nakłonić resztę członków wspólnoty do całkowitego posłuszeństwa. Osoby należące do sekty cechują się ogromną żarliwością oraz zaangażowaniem, z jakimi głoszą swoją wiarę. Lider zaś ma zupełnie nieograniczoną władzę oraz swobodę działania. Sekta obiecuje swoim adeptom „wyższe stopnie duchowości” i przekonuje, że tylko w obrębie wspólnoty będą oni w stanie poznać prawdę o świecie. W wyniku przynależności do grupy cierpią nie tylko członkowie sekty, ale również ich bliscy. Nowo zwerbowane osoby są izolowane od przyjaciół, rodziny i znajomych. Nie mają prawa do decydowania o sobie, indywidualizmu oraz prywatności. Liczy się wyłącznie interes grupy i jej przywódcy, który często dodatkowo czerpie korzyści materialne z istnienia wspólnoty.

Sekty są silnie nastawione na nieustanną rekrutację nowych członków. Tylko dzięki przybywaniu kolejnych osób wspólnota może ciągle się rozwijać i rosnąć w siłę. Szczególnie łatwe wydaje się zwerbowanie ludzi słabych psychicznie, podatnych na wpływy, samotnych i niepewnych siebie. Sekta oferuje im miłość, akceptację i poczucie przynależności, których często nie są w stanie osiągnąć w inny sposób. Szczególnie podatni są bardzo młodzi ludzie – w wyniku przemian związanych z okresem dojrzewania często są niestabilni, czują się niedoceniani, nierozumiani i odizolowani.

Jak rozpoznać, że nasze dziecko stało się ofiarą manipulacji sekty? Istnieje kilka charakterystycznych symptomów świadczących o wpadnięcie w sidła tego rodzaju grupy – nazywamy je „syndromem sekty”. U nowych rekrutów zwykle można zaobserwować nagłą zmianę dotyczącą osobowości oraz zachowania. Wspólnota sprawia, że młody człowiek zaczyna odpychać swoich rodziców oraz traktuje ich jak wrogów. Zmienia swój styl ubierania się, porzuca dotychczasowe zainteresowania, zmienia sposób odżywiania (np. przestaje jeść swoje ulubione potrawy, ponieważ nie są one dozwolone w obrębie grupy) a także urywa kontakt ze znajomymi i przyjaciółmi. Jego sposób wypowiadania się również ulega modyfikacji: sekty bardzo często posługują się charakterystycznym żargonem, wskutek czego dziecko przejmuje nowe, nietypowe słownictwo, które często okazuje się niezrozumiałe dla otoczenia. Dziecko zaczyna zachowywać się w sposób tajemniczy i staje się zamknięte w sobie. Zmienia się również jego funkcjonowanie emocjonalne: w kontaktach z bliskimi jest chłodne i nieprzystępne, ale można u niego zaobserwować również zachowania o charakterze neurotycznym, nagłe, niezwykłe pobudzenie oraz ekscytację.

dziecko w sekcie

Kontakt z sektą można podzielić na kilka etapów. Pierwszym z nich jest uwiedzenie: rozpoczyna się niewinnie, od rozbudzenia ciekawości. Może to być wręczenie ulotki na ulicy, e-mail lub zaproszenie na spotkanie o charakterze motywacyjnym. Osoba rekrutująca nowych członków stara się przedstawić grupę w jak najlepszym świetle: wymienia korzyści z przynależności do niej, powołuje się na znane i szanowane postacie, które ją popierają i przemilcza niewygodne fakty. Często zdobywa zaufanie poprzez wysłuchanie zwierzeń lub opowiadanie o własnych, prywatnych sprawach.

Osoba z zewnątrz, która decyduje się na pojawienie się na spotkaniu sekty, jest pod dużym wrażeniem prezentowanego przez nią myślenia grupowego. Wspólnota charakteryzuje się jednomyślnością oraz entuzjazmem, które wywołują silne emocje i kojarzą się z poczuciem bezpieczeństwa. Tezy wygłaszane przez wiele osób jedocześnie wydają się być pewniejsze i bardziej przekonujące.

Kolejnym etapem jest izolacja. Z czasem nowy członek sekty przedkłada ją nad własną rodzinę i inne bliskie osoby. Otoczenie reaguje na zmiany w zachowaniu z niepokojem oraz niezadowoleniem, które sprawiają, że młody człowiek czuje się nierozumiany i nieakceptowany, wobec czego coraz bardziej odsuwa się od systemu rodzinnego, a przybliża do sekty. Jego rzeczywistość zostaje przedefiniowana – wspólnota zmienia cały jego światopogląd i rozumienie wielu spraw. Czasami dobrze znane słowa nabierają nowego znaczenia, a wiedza zdobyta podczas edukacji okazuje się nieprawdziwa. Sekta zachęca do skupiania się na negatywnych zdarzeniach mających miejsce przed wstąpieniem w jej szeregi oraz pozytywnych zmianach, które zaszły po tym fakcie. Stosuje manipulacje, które sprawiają, że młody człowiek jest całkowicie pozbawiony swobody, a jednocześnie jest przekonany o własnej wolności.

Jak zwykle, najlepszą ochroną przed wpadnięciem w sidła sekty jest przeciwdziałanie mu. Najlepiej by było, gdybyśmy od najmłodszych lat ostrzegali dziecko przed podobnymi zagrożeniami oraz uczyli je ostrożności. Jeśli zaś mamy podejrzenia, że nasza pociecha już została zwerbowana, nie należy reagować paniką, kłótniami i zakazami. Znacznie lepiej będzie okazać zainteresowanie nową grupą dziecka i dowiedzieć się jak najwięcej na jej temat. Następnie możemy zgłosić się z tymi wiadomościami do ośrodka informacji o sektach. Mając potrzebne dane, będzie on w stanie pomóc nam w znacznie efektywniejszy sposób.