Hazard

Wiele osób słysząc słowo „hazard” ma przed oczami widok ekskluzywnego kasyna, w którym elegancko ubrani ludzie stawiają ogromne ilości pieniędzy w różnego rodzaju grach, pijąc przy tym drogie alkohole i miło spędzając czas. Niestety, hazard ma wiele twarzy, a uzależnienie od hazardu jest bardzo poważną chorobą, która niesie za sobą mnóstwo konsekwencji. Istnieje bardzo dużo wariantów uzależnienia od hazardu. Można grać w pokera, ruletkę lub na automatach do gry, są to najczęściej kojarzone z tą chorobą gry. Uzależnić się można jednak od innych, pozornie nieszkodliwych gier, takich jak toto lotek, zakłady sportowe lub nawet wszechobecne zdrapki.


Patologiczny hazard jest bardzo podstępną chorobą. Jest tak, ponieważ zaczyna się zazwyczaj bardzo niewinnie i jest traktowane jako hobby lub sposób na spędzenie wolnego czasu. Moment, kiedy granie dla przyjemności staje się uzależnieniem jest bardzo trudny do wychwycenia, a czasami może nawet nigdy nie nastąpić. Zazwyczaj chory poddaje się leczeniu gdy tkwi w chorobie bardzo głęboko. Hazardzista często nie dopuszcza do siebie myśli, że ma problem, twierdzi że ma nad graniem kontrolę i każdym momencie może przestać. Jest to mechanizm zaprzeczenia, bardzo podobny do zachowań osób uzależnionych od alkoholu. Istnieją dwie główne, najczęstsze przyczyny uzależnienia od hazardu. Jest to chęć lub potrzeba poprawienia sytuacji finansowej lub potrzeba podwyższenia adrenaliny.

 

Leczenie uzależnienia od hazardu, Prywatny ośrodek terapii Uzależnień Wsparcie, leczenie uzależnień Koszalin

 

Objawy uzależnienia od hazardu

Niestety, to co czyni patologiczny hazard tak trudnym do zauważenia jest brak widocznych i jednoznacznych objawów fizycznych. Niejednokrotnie konieczne jest leczenie uzależnienia od hazardu. W chorym zachodzą zmiany w zachowaniu, jednak często są one zauważalne dosyć późno, ponieważ hazardzista umiejętnie je zataja. Są to między innymi:

  • zaniedbanie hobby lub aktywności, które wcześniej przynosiły radość,
  • zaniedbywanie pracy, szkoły lub innych zobowiązań,
  • oszustwa bądź kradzieże w celu uzyskania środków na dalsze granie lub spłacenia długów ,
  • nieuzasadnione znikanie o różnych porach dnia,
  • zaniedbanie życia rodzinnego i towarzyskiego,
  • wahania nastrojów, częste i nagłe wybuchy gniewu,
  • częste zapożyczanie się lub prośby o zaliczki na poczet wynagrodzenia,
  • wypłaty z kont bankowych, rachunków oszczędnościowych, lokat itp.,
  • zmienne stany – od całkowitego braku pieniędzy do nagłego wzbogacania się,
  • kontynuowanie gry, pomimo wielu niepowodzeń bądź braku środków finansowych,
  • traktowanie gry jako jedynego sposobu ucieczki od problemów.

 

Leczenie uzależnienia od hazardu, Prywatny ośrodek terapii Uzależnień Wsparcie, leczenie uzależnień Koszalin

 

Fazy uzależnienia

Podobnie jak przy innych uzależnieniach, patologiczny hazard jest również chorobą postępującą. W tym aspekcie bardzo przypomina chorobę alkoholową. Uzależnienie zazwyczaj zaczyna się bardzo niewinnie, początkowo jest niegroźne i grający ma faktyczną kontrolę nad swoim zachowaniem. Z czasem granie dla przyjemności przeistacza się w nałóg i całkowicie przejmuje kontrolę nad życiem chorego.


Można wyróżnić cztery podstawowe fazy uzależnienia od hazardu:

1. Faza zwycięstw. Jest to etap, gdzie granie jest tylko okazjonalne a osoba grająca często fantazjuje na temat potencjalnych wielkich wygranych. Kwoty przeznaczane na hazard na tym etapie są zazwyczaj niewielkie, traktowane są jako środki na rozrywkę a sama gra relaksuje. W momencie większej wygranej pojawia się ekscytacja, która może w zasadniczy sposób zmienić podejście do hazardu. W sytuacji, kiedy wygrane powtarzają się, grający czuje coraz intensywniejsze pobudzenie, które powoduje dalsze zaangażowanie w grę.

2. Faza strat. Po kilku wygranych gracz zaczyna myśleć, że może stawiać wysokie zakłady, ponieważ to będzie oznaczało wyższą wygraną. Powoduje to straty finansowe, zazwyczaj spłacane z okazjonalnych wygranych. Hazardzista zaczyna szukać coraz to nowych źródeł pieniędzy, czasem nielegalnych. Cały czas ma poczucie, że wkrótce nastąpi jego „wielka wygrana”, która rozwiąże narastające problemy. Zaczyna zaniedbywać pracę i obowiązki rodzinne. Jego życie zaczyna koncentrować się wokół gry, cały czas myśli o różnych sposobach gry, szuka nowych gier i cały czas poszukuje nowych środków na dalsze granie. Uzależnienie zaczyna być coraz bardziej zauważalne, ponieważ staje się jedynym celem w życiu hazardzisty.

3. Faza desperacji. Gracz zaczyna zauważać negatywne konsekwencje swojej choroby. Jego rodzina i przyjaciele izolują się od niego, przestają mu ufać, ma coraz większe problemy w pracy, które mogą prowadzić do jej utraty. Presja wywoływana przez wierzycieli powoduje, że ucieka się on do nielegalnych kroków aby spłacić swoje długi (zaciąga kredyty bankowe, okrada bliskich, wynosi z domu wartościowe przedmioty itp.). Gracz staje się wyczerpany psychicznie, odczuwa wyrzuty sumienia, wstyd i poczucie winy, może pojawić się również depresja. Rozpaczliwie stara się spłacić swoje długi, często angażując w to rodzinę, która często pomaga mu, ponieważ wierzy iż pozbycie się zobowiązań finansowych rozwiąże problem uzależnienia. Niestety, nie rozwiązuje to problemu, a wręcz go pogłębia.

4. Faza utraty nadziei. Negatywne konsekwencje patologicznego hazardu przerastają uzależnionego, a on sam traci wiarę w możliwość wyjścia ze swojej sytuacji. Na tym etapie mogą wystąpić myśli i próby samobójcze, a także nadużywanie alkoholu i substancji psychoaktywnych. Jedyną słuszną drogą wyjścia jest przyznanie się przed samym sobą do problemu i zwrócenie się o pomoc.


Leczenie uzależnienia od hazardu jest ciężkim procesem. To choroba, tym poważniejsza, iż niesie za sobą bardzo groźne konsekwencje dotykające zarówno gracza jak i całej jego rodziny. Terapia i pomoc specjalistów jest niezbędna, aby skutecznie wyjść z nałogu. Im szybciej chory zwróci się o pomoc, tym leczenie będzie łatwiejsze, a co ważne konsekwencje granie będą mniejsze. Leczenie nałogu obejmuje nie tylko leczenie objawów i wyjścia z nałogu, ale oznacza również stawienie czoła konsekwencjom. Chory musi uporać się z problemami prawnymi, długami a także musi na nowo odbudować relacje z bliskimi i pracować nad odzyskaniem zaufania, które zaprzepaścił.