DDA, związek z DDA, ośrodek wsparcie

W związku z DDA

Miłość wydaje nam się czymś intuicyjnym i naturalnym. Ale choć każdy z nas jest zdolny do odczuwania emocji, nie wszyscy posiadamy takie same umiejętności kształtowania zdrowych relacji z innymi. Wzór bliskości wynosimy z domu rodzinnego, podpatrując, jak odnoszą się do siebie nasi rodzice. DDA doznały w dzieciństwie wielu krzywd i nigdy nie nauczyły się kochać oraz ufać, przez co związek z nimi może nie być łatwy.

Dla wielu z nas miłość jest najpiękniejszym i najbardziej wymarzonym uczuciem, dającym szczęście oraz spełnienie. Nasze wyobrażenie o bliskich relacjach kształtowane jest przez popkulturę (muzykę, filmy i seriale), romantyczną literaturę, a także wzorce wyniesione z domu rodzinnego. Jeśli nasi rodzice tworzyli szczęśliwy i harmonijny związek, wzrastamy w poczuciu, że małżeństwo jest źródłem radości i poczucia bezpieczeństwa. Niestety, nie wszyscy wracają pamięcią do swojego dzieciństwa z sentymentem. Dzieci wychowujące się w rodzinach alkoholowych nie mają okazji zaznać beztroski, a najwcześniejszy etap ich rozwoju nie przebiega prawidłowo. Najmłodsze lata warunkują ich funkcjonowania również w dalszym życiu, co odbija się między innymi na tworzonych przez nie bliskich związkach.

Syndrom Dorosłych Dzieci Alkoholików jest zespołem utrwalonych osobowościowych schematów funkcjonowania psychospołecznego, powstałych w dzieciństwie w rodzinie alkoholowej, które utrudniają danej osobie adekwatny, bezpośredni kontakt z teraźniejszością i powodują psychologiczne zamknięcie się w traumatycznej przeszłości. DDA nieświadomie przeżywają i interpretują aktualne zdarzenia i kontakty z innymi przez pryzmat traumatycznych przeżyć z dzieciństwa. Nic dziwnego – w czasie, który dla większości z nas stanowi najszczęśliwszy i najbardziej beztroski etap życia, doświadczają koszmaru i są zmuszone do nauki przetrwania w tych trudnych warunkach.

DDA, związek z DDA, ośrodek wsparcie

Można powiedzieć, że DDA potrzebują miłości i ciepła jeszcze bardziej niż inni. Jako że w dzieciństwie nie zaznały zbyt dużo troski, tym bardziej potrzebują kogoś, kto w pełni je zaakceptuje, zaopiekuje się nimi i pomoże im pokonać lęki. Kiedy DDA kogoś pokochają, bardzo boją się jego utraty. Z tego powodu są zaborcze i bardzo uległe – są w stanie zrobić wszystko, by zapewnić związkowi trwałość. Osoby wychowane w rodzinach alkoholowych nie nauczyły się okazywać emocji w prawidłowy sposób, wobec czego bardzo boją się porzucenia i każdą chwilę, którą partner spędza bez nich, traktują jako oznakę braku zainteresowania i ochłodzenia uczuć. Potrzeby dzieci alkoholików często bywają zaniedbywane, co prowadzi do tego, że w dorosłym życiu osoby te poszukują kogoś, kto wypełni powstałą w ten sposób pustkę. Tęsknią do tego wszystkiego, czego nie zaznały w dzieciństwie: poczucia bycia najważniejszym i kochanym bezwarunkowo. Mają nieprawidłowe przekonania dotyczące miłości: uważają, że kochające się osoby stają się jednością, a dobre pary nigdy się nie kłócą, spędzają każdą chwilę razem i spełniają wszystkie swoje potrzeby.

Istnieje również druga grupa DDA – osoby, które mają problemy z bliskością. Boją się intymności, a bycie razem kojarzy im się bardzo negatywnie: z bólem, cierpieniem, niepotrzebną nadzieją i zawiedzionym zaufaniem. Lęk i nieufność przykrywają emocjonalnym chłodem, niedostępnością i zamknięciem w sobie. Taka osoba boi się, że związek oznacza utratę siebie, a bycie wrażliwym jest słabością i wiąże się z negatywnymi konsekwencjami. Nie wierzy, że partner ją zaakceptuje, ma silne przekonanie, że gdyby naprawdę ją znał, nigdy by się z nią nie związał, a kiedy odkryje prawdę o niej, to ją porzuci. Z tego powodu woli nie narażać się na cierpienie i unika bliskich relacji, a otoczeniu pokazuje się jako człowiek chłodny i nieprzystępny. Trzyma innych na dystans, a kiedy w jego życiu pojawi się ważna osoba, boi się odwzajemnić jej uczucie.

Co robić, jeśli jesteś w związku z DDA? Przede wszystkim poznaj mechanizmy tego syndromu, by lepiej zrozumieć funkcjonowanie swojego partnera. Jednocześnie unikaj wchodzenia w rolę terapeuty, ratownika czy opiekuna. Nie traktuj przeszłości ukochanej osoby jako usprawiedliwienia dla każdego jej zachowania. Twoją rolą nie jest bycie odpowiedzią na wszystkie jej niezaspokojone potrzeby. Jednocześnie nie używaj przeszłości partnera jak broni, nie wywyższaj się i nie obwiniaj go o to, jaki jest. Traktuj go zupełnie normalnie i mów mu otwarcie o tym, co czujesz i co w jego postępowaniu ci nie odpowiada. DDA często są dorosłymi o psychice dziecka. Bardzo możliwe, że twój partner dopiero teraz będzie musiał nauczyć się prawidłowych wzorców postępowania, radzenia sobie z emocjami oraz nieprzerzucania całego swojego bagażu na inną osobę. Postaraj się nakłonić go na terapię, dzięki której będzie w stanie zmienić to, co przeszkadza wam obojgu. Być może terapia przyda się również tobie. Specjalista pomoże ci zrozumieć, dlaczego związałeś się właśnie z taką, a nie inną osobą, a także radzić sobie z dotykającymi ją trudnościami. Nawet jeśli ta miłość bywa niełatwa, warto o nią walczyć.